علت نام گذاری مذهب جعفری

بعد رحلت پیغمبر به دستور خلیفه دوم کتابت و نقل حدیث ممنوع شد 
واین بدعت تا صد سال بر امت اسلام حکم فرما بود تا زمان صادقین سلام الله علیهما که به خاطر اختلافات و درگیری های بنی امیه و بنی العباس و انقراض بنی امیه زمینه برای کارهای فرهنگی و نقل حدیث و کرسی های علم آموزی مهیا شد و حتی مذاهب فقهی اهل سنت ( حنبلی شافعی مالکی و حنفی ) در این دوران شکل گرفت.

همه امامان شیعه برای اسلام و خلق خدا خدمت کردند. در این راه زحمات طاقت فرسایی را متحمل شدند. زحمات در قالب های مختلف، مانند قیام ، صلح ، سکوت و فعالیت های سیاسی و فرهنگی ظهور نمود. علت اینکه به مذهب ما "مذهب جعفری "گفته می شود، این نیست که امامان دیگر برای اسلام خدمت نکرده اند، بلکه سبب ناميده شدن آن است كه دوره زندگي امام صادق(ع) مصادف بود با اواخر حكومت امویان و اوايل خلافت عباسیان . به سبب درگيري‌ها و اختلافاتي كه ميان اين دو خاندان به وجود آمده بود، فرصت خوبی برای فعالیت‌های فرهنگی پدید آمد که امام صادق(ع) از آن بهره گرفت. شيعه را توسعه داد.

← تبیین معارف و مبانی شیعه توسط امام صادق(ع)
امام با تشكيل حلقات درس و تبيين معارف و مباني تشيع، به نشر و تبليغ اسلام پرداخت . روايات بسيار زيادي را بيان فرمود. به همين جهت حيات مجددي در كالبد شيعه دميده شد . معارف و احکام شيعه بيش از هر زماني مطرح گرديد. نظم و ترتيب خاص و ارزنده‌اي بهشیعه داده شد. بدین جهت اين مذهب را به امام جعفر صادق منسوب مي‌نمايند. زيرا علاوه بر تحكيم مباني آن، عمده احادیث اين مذهب - نسبت به امامان ديگر - از اين امام بزرگوار نقل شده است.

← تربیت شاگردان
در مجلس درس ايشان هزاران تن شركت مي‌كردند. برخي از آنان مانند ابوحنفیه ، مالک بن انس ، جابر بن حیان و زرارة بن اعین ، از اركان و بزرگان اهل سنت و شيعه به شمار مي‌آمدند. [۱]